het Politiek bureau
politiek
De raadsvergadering als snelkookpan
27
september, 2020

Het is vandaag zondag. Even rust, even geen politiek. Kijken naar de WK wielrennen in Italië. Bekaf van de afgelopen anderhalve week werken en politiek.

 

Ik moet bij de politiek vaak denken aan Herman Finkers: “Eén stoplicht springt op rood. Een stoplicht springt op groen. In Almelo is altijd wat te doen” (Herman op Youtube zien).

Ik krijg vaak het gevoel dat het hier net zo boeiend is als het uitgangsleven in Almelo. En daar is niks mis mee: het is gewoon heerlijk wonen en leven hier. In mijn gemeente is eigenlijk heel veel goed geregeld. Rijke, verstandige inwoners. Veel groen. Weinig problemen.

Maar, om een of andere reden is de politiek bij ons hectisch. Een paar dagen vóór een raadsvergadering komen er moties en andere zaken langs. Er wordt op het laatste moment, vaak slecht, afgestemd. Er ontstaat verwarring, onduidelijkheid en onbegrip. Soms komt het nét voor de echte vergadering weer goed en soms gaat deze verwarring door tot in de vergadering. In het eerste geval leidt het tot een relaxte vergadering (zelden). In het tweede geval leidt het tot hectische vergaderingen (meestal).

Ook tijdens de raadsvergadering worden bijzaken opgeklopt tot hoofdzaken en worden hoofdzaken verworden tot bijzaken. Of steeds voor ons uitgeschoven. Er worden staande de vergadering moties geschreven of juist op het laatste moment ingetrokken. Het liefst gaan bepaalde raadsleden door tot laat in de avond zodat op het allerlaatste moment, onder druk van tijd, besluiten genomen worden, die niet altijd goed uitvallen. Zowel oppositie als coalitie zijn hier goed in.

 

 

Kortom, een raadsvergadering als snelkookpan.

 

Heerlijk, zal de ene denken: dat is de echte politiek. Debatteren, vliegen afvangen, zand in de machine strooien, mensen aanpakken, oneliners ventileren, en scoren maar. Het geeft je een stoot adrenaline en het gevoel van importantie. Het leukste spel van de wereld.

Wat een onzin denkt de ander: gaat nergens over, geen inwoner die het wat interesseert en de kwaliteit van besluiten wordt er niet beter van. Meteen stoppen met dit soort vergaderingen.

 

Waarom doen we dit zo?

 

Er zijn diverse redenen te noemen om zo’n hectische vergadering te creëren:

 

  1. Ten eerste kan verwarring zorgen voor zand in de molen van de coalitie. Oppositiepartijen maken hier dus graag gebruik van.
  2. Ook is het een manier om een besluit te forceren: je zet je collega’s onder druk. Zorg dat mensen geen tijd meer krijgen om na te denken. Als je onder druk gezet wordt, neem je slechtere besluiten (fraudeurs maken daar ook gebruik van).
  3. De uitputtingsstrategie is een manier om je zin door te drukken of juist een besluit tegen te houden. Afhankelijk van de hoeveelheid energie kan het ene raadslid hier beter mee omgaan dan de andere.
  4. Verder is het een manier om met je snoet in de krant te komen. De pers is gek op gedoe: ellende, ruzie, conflicten en ander gedoe verkoopt gewoon beter. In de kranten staan immers alleen de uitzonderingen en het oproer.
  5. Het geeft jezelf een lekker gevoel. Door de adrenaline die vrij komt, krijg je het gevoel dat je onoverwinnelijk bent en een held. Helaas komt volgende dag de kater.
  6. Bij verwarring kun jij er positief uitspringen als je in staat bent om met de juiste oplossing te komen. Zo kan je jezelf als held/redder profileren.
  7. Je kunt een besluit forceren in een langdurend proces. Sommige onderwerpen slepen al jaren voort. Door een deadline te stellen kan je een besluit forceren. Als er geen druk is, is de noodzaak om een beslissing te nemen gering. Bij druk wordt de noodzakelijkheid vergroot.
  8. Door tegenstellingen en strijd kom je tot betere besluiten, doordat er meer ruimte is voor verschillende meningen.

 

Een vergadering als een snelkookpan kan slechte, maar ook goede resultaten opleveren.

 

Mijn ervaring is dat het soms goed is dat een besluit geforceerd wordt in een raadsvergadering. Er zijn onderwerpen die jaren voortgesleept hebben. Behandeling in de raad kan dan (eindelijk) zorgen voor een definitief besluit.

Maar vaker zorgt zo’n snelkookpan in de raadszaal voor slechte besluiten omdat je geen tijd meer krijgt om goed na te denken over aanpassingen op het laatste moment, via te plekke ingediende moties/amendementen. De uitputtingsstrategie door partijen (door een vergadering gewoon heel lang te laten duren) maakt dat je niet meer goed nadenkt en dan maar meegaat in een besluit. Want dan kom er eindelijk een eind aan het leiden.

Meer artikelen lezen