het Politiek bureau
politiek
Wat is er mis met saai?
Engeland, Verenigde Staten en in mindere mate Italië zijn voorbeelden van radicale, tweepartijenstelsels. Hier is geen ruimte voor compromis en er samen uit komen. Terwijl dit juist vaak wel te vinden is bij het saaie midden.
27
december, 2018

Engeland, Verenigde Staten en in mindere mate Italië zijn voorbeelden van radicale, tweepartijenstelsels. De keuze voor het een, sluit het andere meteen uit. Je bent links of rechts, democraat of republikein, voor of tegen Europa. Geen nuance, geen compromis.

 

Zeker nu, tijdens de Brexit-perikelen, laat het Verenigd Koninkrijk zien hoe vast een politiek systeem zit als er alleen maar uit 2 dingen gekozen kan worden: als je niet voor bent, dan ben je tegen. Dit is een systeem dat zorgt dat de werkelijkheid zich moet schikken naar de vorm. En waar het winnen van de één automatisch betekent dat de ander verliest.

Moet de werkelijkheid zich dan maar schikken naar de vorm? Is de mal van een systeem de norm geworden? In mijn ogen is de werkelijkheid veel genuanceerder dan kiezen uit twee elkaaruitsluitende extremen.

Na 57 jaar op deze aarde rondgelopen te hebben durf ik te zeggen dat het er niet beter op wordt als je zaken op de (het?) spits drijft. En neem van mij aan, ik kan het weten.

En we kunnen in Nederland wel extreme standpunten roepen, maar de politiek is zo versnipperd, wil je iets voor elkaar krijgen, dan zal je anderen mee moeten krijgen. En dan werken extreme standpunten niet (extreme emoties trouwens ook niet). Dan werkt het saaie, genuanceerde midden.

 

 

Deze blog is geschreven naar aanleiding een artikel over de houding van Jesse Klaver bij het stuklopen van de pensioenonderhandelingen eind 2018.

 

Meer artikelen lezen